|
Rektör'den sonra hedefte Ordu var
Yavuz Selim
Aylardır Van Yüzüncü Yıl Üniversitesinde oynanmakta olan komedi filmi sonunda drama dönüştü. 5 Nisan tarihinde başlayan bu filmin ikinci perdesi, Üniversite Sekreteri Enver Arpalının cezaevindeki intiharı ile başladı. Aslında bu filmin senaryosu çok daha önceden AKPnin iktidara gelmesi ile hazırlanmıştı. Cumhuriyetin tüm kazanımlarını kendisi için bir engel olarak gören AKP iktidarı, rejimi yozlaştırmak ve kendi değer yargılarını topluma kabul ettirmek için çok yönlü ve çok destekli bir planı uygulamaya geçirdi. Kuşkusuz şunu iyi çözümlemek gerekir ki, AKP iktidarının bu konudaki en büyük avantajının dersine çok iyi hazırlanmış olmasıdır. 1960 Devriminin öncesi incelendiğinde rejimin en büyük koruyucuları olarak, Menderes hükümetinin karşısına üniversite ve Atatürkçü gençlik çıkmıştı. Devrim olana kadar Ordunun etkin bir rolü olduğunu söylemek son derece zordur. O dönemde de hükümet ile üniversiteler arasında tartışmalar ve sürtüşmeler başlamış, hükümet kendi politikasının önünde en büyük engel olarak gördüğü üniversiteler üzerinde bir baskı rejimi kurmaya çalışmıştı. Öğretim görevlilerini Kara Cübbeliler olarak niteleyen iktidar, fiziksel şiddet kullanarak onları sindirmeye çalışmıştı. Fakat bu plan 1960 Devrimi ile sona erdirilmişti. AKP iktidarı şimdiki planını uygulamaya koyarken en büyük engelin üniversite gerçeği olduğunu biliyor olmalı. Ve savaş stratejisi de Pentagonda buna göre çizilmiştir. 1980 sonrası yapılan uygulamalar ile gençlik artık depolitize olmuş ve ADKF dışında Atatürk devrimciliğini sahiplenen, politik bilinci olan, milliyetçi bir öğrenci yapılanması kalmamıştır. Bu durumda AKP iktidarının karşısında aşılması gereken en büyük engel olarak üniversiteler kalmaktadır. Elbette üniversite ile ideolojik ve bilimsel bir arenada savaş kazanamayacağını bilen AKP iktidarı için başka yollar aramak gerekliydi. Ulus kavramından ümmet kavramına geçiş sürecinde, Demoklesin Kılıcını bu düğümü çözmek için kullanılabilecek en iyi silahlardan birisi idi. Ulus devlet ya da ümmet Yaptığı uygulamalar ile şeriatçı ve Kürtçü kesimin bir numaralı düşmanlarından birisi olan Yüzüncü Yıl Üniversitesi Rektörü de seçilen ilk hedef olmuştu. 1999 yılında Yüzüncü Yıl Üniversitesinde görevine başladığı zamanlarda üniversite, tarikatların yuvalandığı bir cephe görünümümdeydi. Öğretim üyelerinin çoğunun elinde Nurcuların gayrıresmi tetikçiliğini yapan gazete bulunmakta; üniversite yerleşkesinde ellerinde tespih ayağında takunyalı insanlar cirit atmaktaydı. Bu üniversitede özellikle Nurcuların çok büyük bir çalışması bulunmaktaydı. Kürt Said tüm yaşamı boyunca burada Kürt gençlerinin okuyabileceği bir okul (Medreset-üz Zehra) kurmak için çabalamış ancak başarılı olamamıştı. Bu uğurda zamanın padişahı tarafından tımarhaneye bile gönderilmişti. Bu yüzden burada bir üniversite açılması Nurcular tarafından bir vasiyet olarak kabul ediliyor ve en büyük çalışmalarından birini de bundan dolayı bu üniversitede yürütüyorlardı. Aynı zamanda bu bölgede bir üniversite kurulması Atatürkün bir vasiyeti olduğundan dolayı bu iş gizliden gizliye rejim yanlıları ve şeriatçılar arasında bir güç savaşımına dönüşmüştü. Aşkın neden hedef oldu? Fakat Aşkının bu üniversitede göreve başlaması Cumhuriyet düşmanlarının tüm planlarının alt üst olmasına neden oldu. Aşkın göreve başlar başlamaz üniversitenin her tarafına ağ sarmış olan bu kişileri birer birer temizledi ve üniversitenin laik, Atatürkçü bir kuruma dönüşmesini sağladı. Artık gerici kuşatma yarılmıştı. Bundan dolayı Aşkın, artık rejim karşıtlarının bir numaralı düşmanı haline gelmişti. AKP iktidarı Yüzüncü Yıl Üniversitesi ile uğraşacağının ilk sinyallerini üniversite bütçeleri açıklanırken göstermişti. Diğer tüm üniversitelere %50-%121 arasında ödenek artışı yapılırken Yüzüncü Yıl Üniversitesinin bütçesi 456.000 YTL azaltılmıştı. Elbette ki bu kararın ideolojik düşünce dışında geçerli, mantıksal açıklaması yoktu. Buradan anlaşılabilecek tek sonuç Rektörün iktidar tarafından kara listeye alındığıdır. Daha sonra devreye Rektörü suçlayan imzasız ihbar mektupları girmeye başladı. Ve son imzasız mektup ile bugüne kadar gelen süreç başlamış oldu. Fakat başlangıcından itibaren tüm süreç hukuk yanlışlıkları ve komik iddialar ile sürdü. Tabii bu arada tüm Şeriatçı basında bir bayram havası esiyordu. Kan kokusu alan köpekbalıkları gibi hemen üşüştüler. Hem çocukları bile güldürecek kadar komik suçlamalar hem de belden aşağı vurmalar karşı cephenin düzeyini oldukça iyi bir biçimde gösterdi. İlk önce Vakit gazetesi Aşkının dedelerinin Müslümanlığa sonradan geçtiğini aslında Ermeni olduğunu açıklayarak büyük bir gazetecilik başarısına imza attılar. Ama gazetenin hiçbir aklıselim Müslüman yazarı da yolsuzlukla Ermeni olmak arasında bir bağ olamayacağını insanın sonradan Müslüman olmasının utanılacak, gizlenilecek bir davranış olmadığını yazabilecek kadar yüreklilik gösteremediler. Ne yani, eğer Rus olsa idi yolsuzluk yapmayacak mıydı? Bu durumda insan ister istemez şunu düşünebilir: Eğer Aşkının dedeleri Müslümanlığı seçmeyip Hıristiyan olarak kalmış olsalardı Vakit bunu haber yapmayacaktı. Yücel Aşkın elbette suçluydu. Çünkü dedeleri tıpkı Yusuf İslam gibi sonradan Müslümanlığı seçmişti. Hıristiyan olarak kalmaları gerekiyordu. Bunu yazanın referansının İslam olması da ayrı bir çelişki. Karşı cephenin İslamı bile tahrif etmesi gözlerinin nasıl karardığını bize en açık şekilde gösteriyor. Aşkın tarihi eser kaçakçısı mı? Yücel Aşkının görevi dolayısıyla Azerbaycanda bulunduğu bir zamanda evine baskın düzenlendi. Yapılan arama sonucunda evde birçok tarihi eser bulundu. Şeriatçı basın hemen koro halinde yayına başladı: Yapılan aramada birçok kaçak tarihi eser bulundu. Rektör parasıyla bu antikalar nasıl alındı?... Belaltı düzeyinde yayın yapmayı düstur edinen bu gazetelerin foyası çok çabuk ortaya çıktı. Yücel Aşkın, Bakanlık onaylı koleksiyoncu belgesine sahipti. Ayrıca sözü edilen tarihi eserlerin tüm değeri 5.000 YTLyi aşmıyordu. Kayıtsız görünen tarihi eserler için ise Müze Müdürlüğüne başvurulmuş ama bu işle ilgilenecek olan müze görevlisi izinde olduğundan dolayı Aşkına daha sonra gelmesi gerektiği bildirilmişti. Aramayı yapanlar tarihi eser olarak Aşkının dedesine ait İstiklal Madalyasını, sportif başarılar sonucu kazanılan madalyaları kısacası yabancısı oldukları her şeyi aldılar. Latince olmayan her şey tarihi eser olarak kayda geçirildi. Kaldı ki kaçakçılık yaptığı söylenen insan bu eserleri bir yıl önce halka açık olarak Yapı Kredi Kültür Merkezinde sergilemişti. Hem tarihi eser kaçakçılığı yapacaksın hem de onları tüm halkın görebileceği bir yerde sergileyeceksin Şu Yücel Aşkın okumuş, profesör olmuş ama hâlâ tarihi eser nasıl kaçırılır öğrenememiş. Sanık bundan dolayı bir kere daha suçlu. Bu arada Urartu sembolleriyle süslenmiş olan heykeli Haç gibi bize yutturmaya çalışmalarını unutmadık. Bunlar herhalde her sakallıyı dedeleri sanıyorlar. Ya da Türk halkını aptal yerine koyuyorlar. Tarihi eser kaçakçılığı ile ilgili bu soruşturmalardan bir şey çıkmayınca devreye ihale yolsuzluğu girdi. Fakat Rektörü doğrudan tutuklamak kolay olmayacaktı. 2547 sayılı yasa gereğince Rektör hakkında soruşturma yapabilmek için YÖKün ve Danıştay 2. Dairesinin onayı gerekiyordu. Bunu aşmanın tek yolu da davayı örgütlü suç kapsamına almak gereğiydi. Ve nitekim öyle oldu. Yücel hakkında Çıkar amaçlı çete kurmak suçlaması ile dava açıldı.
11 Temmuz 2005 tarihinde Genel Sekreter Yardımcısı Arpalı 14 Ekim 2005 tarihinde ise Yücel Aşkın tutuklandı. Tutuklanma sürecinde yaşananlar ise hukuktan anlayan bir çok kişiyi şaşırttı. Tutuklama yapılabilmesi için iki koşul gerekiyordu. Kanıtların karartılması ya da kuşkulu kişinin kaçma olasılığı. Fakat bu olayda iki koşul da gerçekleşmemişti. Birinci olarak Yücel Aşkının artık kanıtları karartma olasılığı bulunmamaktaydı. Soruşturmanın başlamasının üzerinden 3 ay geçmiş ve gerekebilecek tüm belgelere el konulmuştu. Polis ve savcı bu süre içinde Yücel Aşkının kullanabileceği her yeri aramıştı. Eğer üç ay içinde kanıtlar toplanmamışsa burada bir görevi ihmal suçu da vardır. Yani kanıtların karartılması olasılığı ortadan kalkmıştı. İkinci olarak Yücel Aşkın zaten soruşturmanın başlamasından sonra kendi isteği üzerine Azerbaycandan dönmüştü. Yani kaçma gibi bir düşüncesi yoktu. Kaçacak olduktan sonra niye kendi isteği ile tekrar Türkiyeye dönsün? Atlar uçağa. Gider ABDye. Yerleşeceği bir çiftlikten bol bol ahkam keser, hoşgörü masalları anlatır. İşte şeriatçı takımın anlamadığı nokta da burası. Varsayalım Yücel Aşkın sonradan Müslüman oldukları için yolsuzluk yapmış, tarihi eser kaçakçılığı yapmış. İzlenilmesi gerek yasal yol bu mudur? Biz burada Yücel Aşkının suçlu ya da suçsuz olduğunu tartışmıyoruz. En adi teröriste bile reva görülmeyen bir uygulamadan bahsediyoruz. Asayiş Şube Müdürünü tokatlayıp Türk devletine kafa tutanların serbestçe dolaşabildiği, uyuşturucu baronlarının ellerini kollarını sallayarak gezdiği bir yerde, tek silahı bilgisi olan bir insan tarikat yuvalarına çomak soktuğu için üniversitelerdeki Atatürk düşmanı kadrolaşmayı dağıttığı için tutuklanıyor ve çok tehlikeli bir suçlu imiş gibi tam 11 polis eşliğinde götürülüyor. Bu durumda 30.000 insanımızı şehit eden Apo için herhalde binlerce polis görevlendirilmiş olmalı. Neden AKP milletvekilleri Rektörün çirkin bir şekilde götürülmesi hakkında tek bir sözcük bile söylemediler. Rektör Yücel Aşkın hakkındaki soruşturmada mahkeme tarafından bilirkişi olarak ismen atanan kişinin, daha önce Yücel Aşkın tarafından görevini tam olarak yapmadığı için görevinden alınan Mali İşler Dairesi eski Başkanı Sedef Er olması da mahkemenin tarafsız olmasına ve siyaset bulaşmamasına gölge düşüren başka bir nokta. Daha önce görevden aldığınız bir kişinin sizin hakkınızda ne kadar tarafsız bir karar verebileceğini bir düşünmek gerekiyor. Sürekli, yargıya müdahale etmeyin, mahkeme kararlarına saygılı olun diye bağıran AKP ve şeriatçı kadroya da bir anımsatma bulunmak gerekiyor. AİHM de bir mahkeme ve yargıçlardan oluşuyor. Son aldığı karar da türban ile ilgili. Peki neden AİHMin aldığı karar bizi bağlamaz. Alınan bu karar siyasidir diye yaygara koparıyorsunuz? Susun ve mahkeme kararına saygılı olun. Sizin şu anda mahkeme kararlarının siyasi olduğundan ya da çifte standart uygulandığından söz etmeye hiç hakkınız yok. Mahkeme yerine ulema kararlarını ciddiye alan bir düşünce hukuka saygıdan bahsediyorsa bizi ancak güldürür. Hani Türkçede bir deyim vardır. Et verince mır mır ot verince hav hav Tüm bu toz duman arasında ise 4 aydır tutuklu olmasına karşın, bir kere bile duruşmaya çıkarılmayan Enver Arpalı geç işleyen adaletin kurbanı oluverdi. Çok kötü bir biçimde de olsa koltuklarına sıkı sıkıya bağlı olanlara onur kavramını bir kez daha anımsattı. Bu noktadan sonra suçsuzluğunun kanıtlanması onurunu geri getirecektir (Türk ulusunun gözünde asla yitirmedi) ama yaşamını değil. Cepheler belirlenmeli Burada Türk Ulusu artık bu kavganın perde arkasını görmeli. Yaratılan bu ortam içinde AKPnin ve şeriatçı kesimin orman içinde ağacı göstermeme gayreti var. Başlatılan bu savaşın nedeni ne Rektörün tarihi eser kaçakçılığı ne de ihaleye fesat karıştırması. Burada hedef alınan, kişiler değil değerler bütünüdür. Bir kez daha yineliyorum. Rektör suçludur ya da değildir. Orasına elbette mahkeme karar verecek. Görünürdeki hedef Yücel Aşkın olsa bile gizli stratejik hedef Atatürk Türkiyesini ayakta tutan kurumlardır. Eğer AKP yolsuzlukların üstüne bu kadar gitmek istiyorsa, bu kadar hukuk düşkünü ise kaldırsınlar milletvekilliği dokunulmazlığını. Adı yolsuzluğa bulaşmış AKP milletvekillerini yargı önüne çıkarıp niyetlerindeki dürüstlüğü bize kanıtlasınlar Fakat yapmazlar. Çünkü erişilmek istenen hukukun üstünlüğü değil, Yücel Aşkın üzerinden, kendi önlerinde en büyük hedef olarak gördükleri üniversitelere ulaşmak. Zaten bunu da açıkça belli ediyorlar. Şeriatçı basın diğer yaptıkları yayınlar ile diğer üniversiteleri de hedef olarak göstermeye başladı. Büyük olasılıkla, bunu başardıkları takdirde bir sonraki hedefleri 19 Mayıs Üniversitesi olacak. Çünkü bu üniversitenin rektörü de Atatürkçü kişiliği ile biliniyor. Bundan sonra sıra diğer üniversitelere gelecek. Tüm üniversiteler sindirildikten sonra geriye fethetmeleri gereken tek bir kurum kalacak: Ordu. Sıradaki hedef: Ordu Zaten bunun adımı da İlhami Erdil Paşa ile atıldı. Orduya gönderilen bu ileti ile bir gözdağı verildi. AB süreci ile zaten Ordunun önünü iyice kestiler. Elbette ki Ordu bunu fark ediyordur. Araları şiir gibi güzel olsa bile, Cumhuriyet rejimini korumakla görevlendirilmiş olan Ordu kendi önlemini alacaktır. Eğer bu durum karşısında gerekli önlemler alınmazsa ulus devletten ümmet devlete doğru gidişin önünde hiçbir engel kalmayacak. İran örneği bizim için yeterli bir örnektir. Atatürkçüler bu gelişmeleri fark etmeli artık başlarını kumdan çıkarmalıdırlar. Kavga yolsuzluk boyutunu çoktan aşarak doğrudan Türkiye Cumhuriyetinin temellerine yönelmiş durumda. Cephenizi buna göre belirleyin. Fakat karşı cephenin gözden kaçırdığı ya da önem vermediği çok daha güçlü bir engel var karşılarında. Kim mi? Açsınlar Bursa Nutkunu bir okusunlar...
|
Hukuk
trajedisi
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi (YYÜ) Rektörü Prof. Dr. Yücel
Aşkın ve 9 sanığın Tıp Fakültesi
Araştırma Hastanesine tıbbi cihaz alımında
usulsüzlük yaptıkları iddiasıyla yargılandıkları
davada, iki savcıdan Sezgin Kanmaz beraat, Akın
Karakaş ise mütalaa hazırlamak için süre
istedi.
